Doet u mee?

Uw 2 antwoorden helpen ons een betere website te maken.
Heeft u geen tijd of zin? Kies dan voor Nee, dank u.

Wij gebruiken dit formulier alleen voor onderzoeksdoeleinden. U kunt dit formulier niet gebruiken om contact met ons op te nemen.

Ik bezoek de website vandaag als

Speech burgemeester Niederer Dodenherdenking

Speech  van burgemeester Niederer bij de Dodenherdenking
4 mei 2019
Op zaterdagavond 4 mei werden de gevallenen van de Tweede Wereldoorlog herdacht. Dat gebeurde bij het oorlogsmonument aan de Parklaan. Burgemeester Niederer legde namens het gemeentebestuur en de inwoners van de gemeente Roosendaal een krans bij het monument en hield de volgende toespraak.

Speech burgemeester Niederer

Dames en heren,

Morgen viert Nederland de dag waarop ons land na jaren van onderdrukking de vrijheid hervond. 

De vrijheid om jezelf te zijn. Om keuzes te maken. 
Om een eigen mening te hebben en die te mogen uiten.

Vandaag herdenken we de slachtoffers die aan die bevrijding vooraf gingen. De Roosendalers die in het oorlogsgeweld of in de nazikampen omkwamen. We herdenken daarnaast de vele Nederlanders die sindsdien bij oorlogsgeweld en vredesmissies omkwamen.

Veel van die mensen waren slachtoffers, in de volste betekenis van het woord. 
Ze stierven om wie ze waren of wat ze deden. 

Denk aan mensen die bewust kozen voor een loopbaan als beroepsmilitair of besloten het verzet in te gaan. Of gewone burgers die een ander wilden helpen.

Daarnaast had je mensen die domweg de pech hadden op het verkeerde moment op de verkeerde plaats te zijn.

Er waren er óók die er voor kozen om stil te blijven, weg te kijken. 

Om een minder risicovol bestaan op te bouwen. Niet op te vallen, maar gewoon hun eigen ding te blijven doen. 

Dat anderen dat niet deden, leert ons een belangrijke les:
Vrijheid gaat niet alleen over de ruimte die we krijgen om zelf keuzes te maken. 

Het gaat ook over wélke keuzes we vervolgens maken. Zijn we bereid verantwoordelijkheid te nemen voor de vrijheid van anderen?

Dat principe is in 2019 nog net zo belangrijk als 74 jaar geleden. 

Gunnen we mensen om ons heen de vrijheid om anders te zijn? 

Om een andere mening te hebben en andere keuzes te maken, ook als we die zelf niet begrijpen of er misschien zelfs last van hebben?

Mensen vrijheid gunnen gaat verder dan accepteren dat iemand anders de vrijheid heeft om andere keuzes te maken dan jij.

Het vraagt ook om de bereidheid om in actie te komen als we zien dat die vrijheid op het spel staat.

Op 20 juni 1943 vond in Amsterdam één van de grootste razzia’s uit de bezettingstijd plaats. 

Meer dan 5.000 joden werden opgepakt en gedeporteerd. En één van de verantwoordelijke nazi-ambtenaren schrijft kort daarop een bericht aan zijn meerderen waarin hij met enige opluchting zegt dat “de Nederlandse bevolking het er niet mee eens was, maar niet tegenwerkte.”

Waarom niet?

Ongetwijfeld waren er hele boze mensen die uit machteloosheid of angst niets deden. 

Maar schrijver Abel Herzberg merkt over diezelfde inktzwarte dag op dat een groot deel van de Nederlandse bevolking er eigenlijk niet meer van opkeek, “omdat men aan zeer veel gewend was geraakt”.

De onverschilligheid was dus niet uit kwade wil geboren. Het was een proces van gewenning. 

Al jaren hiervoor was de vrijheid van joodse mensen in het gedrang geraakt. Stap voor stap was hen de vrijheid afgenomen om deel uit te maken van de samenleving. Stap voor stap werden ze afgezonderd.

Veel mensen zullen geen idee gehad hebben van waar dat proces zou eindigen. 

Maar elke aarzeling om in te grijpen maakt de volgende stap gemakkelijker. En maakt het voor gewone mensen moeilijker om alsnog in actie te komen.

Als we morgen dus onze vrijheid vieren, laten we dan niet vergeten onszelf een spiegel voor te houden. 

Hoe verantwoordelijk voelen wij ons voor de vrijheid van anderen om keuzes te maken? 

Wat doen we als we zien dat mensen of groepen in de samenleving gemarginaliseerd worden? Of als mensen die graag mee willen doen in de samenleving dat niet zonder hulp kunnen? Kijken we toe, of komen we in actie?

Laten we niet toelaten dat wij ooit wennen aan het afzonderen, isoleren en stigmatiseren van anderen. 

Onze vrijheid is ook die van hen.